Thomas Vanelslander, Chris Van Nauw, Micha Vandendriesse, Karl Zosel en Franky De Cock brachten ons in 45 minuten heel wat bij over het ontstaan en de evolutie van ‘pop’. Ze begonnen bij Bill Haley met het aanstekelijke ‘Rock around the clock’, sloegen uiteraard The Beatles en The Rolling Stones niet over en waagden zich zelfs aan een streepje blues.  Er werd een woordje gewijd aan de flower power van de jaren 60 en ook de fans van The Cure en Deep Purple kwamen aan hun trekken. Ook de reggae van Bob Marley kon natuurlijk niet ontbreken. Indrukwekkende gitaarrifs en een uitgebreid stemarsenaal  passeerden de revue. Hoewel de grunch, en dan meer bepaald Nirvana, helaas werd overgeslagen, schuwden de heren enig gitaargeweld niet. De turnzaal dreunde bij momenten op haar grondvesten, zeker bij de demonstratie van hardrock. Als kers op de taart kregen we zowaar nog Justin Timberlake voorgeschoteld, die in zijn nummer Sexyback – zo leerden we – heel wat invloeden heeft verwerkt.

Al bij al een heel geslaagd uur, dat op heel wat enthousiasme kon rekenen bij de leerlingen.  Wat ons betreft, mogen ze altijd terugkomen, de Music Teachers Band! Al was het maar omdat het schattige accent van de jonge drummer ook de vrouwelijke leerkrachten kon bekoren…

Cyclus des nacht

Duizenden reflecterende sterren,
vliegend en zwervend door het heelal
Aanwezig in een hevig aantal,
zo menig dat je ze niet kunt tellen

Duistere wolken, sterrendieveggen
kapen het licht, precies een diefstal
Supernova’s verdwijnen in een knal
eventjes het tijdsverloop lamleggen

Een gelijkslachtige hemelskoepel
waarboven ontzielden hun god zoenen
en neerkijken op hun zwart verleden

Boven hen een stem, scheller dan ooit
onder hen een wolk, dito voltooid
samen zijn ze dood, maar ook mijn leven

Sebastien Renauld 5WeWi

Opstaan bij het gloren van de nacht

Hoe ben je ooit zo kunnen verdwalen?
Ik zie en voel je niet meer.
Kunnen we opnieuw naar het verleden afdalen?
De stilte doet tenslotte zo’n zeer.

Is eenzaamheid ooit draaglijk?
Ik heb geen enkel verweer.
Of blijft het altijd zo klaaglijk?
Duisternis velt me keer op keer.

Kan ik het eigenlijk wel aan?
Ik probeer, oh ik probeer.
Wil ik feitelijk nog opstaan?
De zon rijst immers nimmermeer.

Alexandra Maene – 5LaWi

Mijn nacht

Het donker van de nacht
is het leukste moment
waar ik overdag op wacht

Het donker is zo fijn
want het is het enige moment
wanneer ik mezelf kan zijn

Soms vraag ik aan de maan
en de sterren
waarom we eigenlijk bestaan

Het antwoord dat ik verwacht
geeft de maan mij misschien
de volgende nacht

De nacht, het moment waar ik het meest op wacht
het beste moment van de dag
In het donker van de nacht
is er altijd een ster die naar me lacht…

Elisabeth Bitolo – 1c

Nacht

Wanneer de zon ondergaat
en de klok twaalf slaat,
komt de mooie nacht
zo lekker warm en zacht.
Donker en zwart
maar met een warm hart.
Starend door het raam
en aan het kijken naar de sterren en de maan.
De grote beer
oh ja, die glinstert elke dag weer.
En de kleine beer
zorgt voor een goede sfeer.
Je telt nog even de schaapjes
en later krijg je wat kleine gaapjes.
En nu een kusje
en dan vertrekt het slaapbusje.

Gilles Verpoorten – 1f

De nacht

De nacht is killig.
De nacht is lang.
De nacht is griezelig.
En ik ben bang.
Het duurt wel uren.
Ik zie de kat van de buren.
Ik schrik me dood.
Ze zat daar boven te spinnen in de goot.

Maxime Thomas – 1g